The twenty couplets Urdu poetry keeps returning to when it speaks of love.
hum aah bhi karte hain to ho jaate hain badnaam
vo qatl bhi karte hain to charcha nahin hota
ishq naazuk-mizaaj hai behad
aql ka bojh uTha nahin sakta
rahega ishq-e-but mein faraq dunia se deeni ka
agar ye sajda hai kaabe ka vo sajda hai kuchh aur
ai ishq hamein barbaad na kar barbaad na kar
ik dil hai hamaare paas magar naashaad na kar
vo chaand si soorat meri raaton mein utar aaye
main neend se jaag uThoon to bas uska khayaal aaye
sitaron se aage jahaan aur bhi hain
abhi ishq ke imtihaan aur bhi hain
dil se jo baat nikalti hai asar rakhti hai
par nahin taaqat-e-parvaaz magar rakhti hai
kabhi ae haqeeqat-e-muntazir nazar aa libaas-e-majaaz mein
ke hazaaron sajde tadap rahe hain meri jabeen-e-niyaaz mein
tere ishq ki intahaa chaahta hoon
meri saadgi dekh kya chaahta hoon
khusro darya prem ka, ulti waa ki dhaar
jo utra so doob gaya, jo dooba so paar
khusro rain suhaag ki jaagi pi ke sang
tan mora man pi ka dono bhaye ek rang
gori sove sej par mukh par daare kes
chal khusro ghar aapne rain bhayi chahun des
zihaal-e-miskeen makun taghaful, duraaye naina banaaye batiyan
ki taab-e-hijran nadaram ai jaan, na leho kaahe lagaaye chhatiyan
apni chhab banaay ke jo main pi ke paas gai
jab chhab dekhi pi ki to apni bhool gai
bahut kathin hai dagar panghat ki
kaise main bhar laaun madhva se matki
aaj rang hai e maan rang hai ri
more mehboob ke ghar rang hai ri
ye ishq ye junoon ye hosh ye khirad
sab teri raah ke ghubaar hain mere khuda
hai aaj vo hi jalwa-e-husn-e-azal magar
ab dekhne ko aankh nahin be-naqaab hai
fanaa ke baad bhi baaqi rahega naam mera
ki ishq-e-yaar mein guzra hai har maqaam mera
gul-e-tar bhejna mujh ko ki teri yaad rahe
is chaman mein meri bulbul ki bhi fariyaad rahe